تبليغاتX
دایره المعارف تجهیزات نظامی

سوخو ۲۵ را مي توان همتاي روسي هواپيماي « آ -۱۰» ايلات متحده دانست.طراحي هواپيماي پشتيباني نزديک هوايي سوخو -۲۵ از سال ۱۹۶۸ آغاز شد . اولين پيش نمونه اين هواپيما با موتور بدون پس سوز تومانسکي آر.دي.۹ در ۲۲ فوريه ۱۹۷۵ به پرواز در آمد. پيش نمونه دوم با موتوري پر توانتر در سال ۱۹۷۷ پرواز کرد. در همين سال غربيها با برسي عکسهاي ماهواره اي به وجود اين هواپيماي جديد پي بردند.


هواپیمای پشتیبانی نزدیک سوخو 25


توليد هواپيماي سوخو -۲۵ در سال ۱۹۷۸ آغاز شد . با وقوع جنگ در افغانستان ؛ اين هواپيما در سال ۱۹۸۲ براي پشتيباني نزديک هوايي از قواي روس و هلي کوپترهاي ميل -۲۴ در رشته کوهها به اين کشور اعزام شد و عملا مورد ارزيابي قرار گرفت ؛ با اين حال سوخو ۲۵ تازه در سال ۱۹۸۴ به مرحله آمادگي کامل رسيد . اين هواپيما نهايتا تا سال ۱۹۹۵ توليد شد و کار بر روي مدل جديدتر آن آغاز شد . توسعه اين هواپيما در سال ۱۹۹۷ باعث بوجود آمدن هواپيماي جديد سوخو -۳۹ شد که بسيار پيشرفته مي باشد.

اين هواپيماي يك نفره براي مسيرهاي كوتاه ساخته شده ولي هر گاه كه دست به كار شود جهنمي از آتش بپا مي كند كه نه انسان و نه تجهيزات آن مي تواند سالم از دستش بيرون بيايد. اين هواپيما كه هدفهايش را بر روي زمين پيدا مي كند با سرعت بسيار كم در مقابل اهدافش ظاهر شده و براحتي هر چه تمامتر آنها را مورد هدف قرار مي دهد.

اتاق خلبان از ۲۴ ميلي متر تيتانيوم ساخته شده كه مانند زرهي مسدود كننده اتاق خلبان را نگهداري ميكند . موتورهای این هواپیما از نوع توربوفن میباشد که علاوه بر داشتن مصرف سوخت پائینتر نسبت به انواع توربوجت، باعث ایجاد سزوصدای کمتری نیط شده که این خود باعث به وجود آمدن یک نوع استتار صوتی شده و دشمن کمتر میتواند از حضور این هواپیما در صحنه نبرد اطلاع پیداکند.

کابین بر آمده این هواپیما نیز در کمک به دید بهتر خلبان نسبت به صحنه نبرد تاثیر قابل ملاحظه ای دارد.

لازم به ذکر است که اخيرا نيروي هوايي سپاه تعداد نامعلومي از اين نوع هواپيما را خريداري نموده است که همواره در مانورهای مختلف نظامی از آن استفاده موثری کرده است.

از جمله در مانور اخیر پیامبر اعظم که ما در تصاویر تلویزیونی، عمدا شاهد تصاویر مات و نما از دور از این هواپیما بودیم! جا دارد این مطلب را به نظامیان یاد آوری کنیم که در دنیای امروز چیزی برای مخفی کردن نمیماند. کسی که اینکاره! باشد میتواند در یک نگاه متوجه همه چیز شود و حتی در اینترنت میتوان از تعداد یک نوع جنگ افزار نیز اطلاع حاصل نمود. تنها چیزی که از این حرکت عاید ایران میشود، کم اطلاعی جوانان مشتاق این وطن نسبت به هواپیما و سایر وسایل پرنده خودشان است که هیچگاه این عملکرد آنان قابل توجیه نیست. کابین خلبان در هواپیمای سوخو 25

اما به هر حال به نظر میرسد با توجه به اين که از اين نوع هواپيما مي توان براي جنگ هاي الکترونيک نيز استفاده کرد براي همين تاثير بسزايي در تقويت بنيه دفاعي کشورمان خواهد داشت. البته اگر بتوانند درست و به موقع از این هواپیما و قابلیتهایش استفاده کنند. نه اینکه با آن فقط به شلیک تیر بار، راکت و بمب های سقوط آزاد اکتفا کنند.

انشا الله در پستهای بعدی یک مقاله تحلیلی جامع را در بنیه دفاعی ایران در مواجهه با تهدیدات خارجی میپردازم. دیگر فکر میکنم معرفی این هواپیما و آن هواپیما و... به جز آب انداختن دهان عزیزان مشتاق و حسرت خوردن آنها فایده دیگری نخواهد داشت.

 

مشخصات :

 

-          كشور سازنده .......................................... روسيه

-          شركت سازنده..........................................سو خوي

-          سال ساخت ..........................................۱۹۷۸

-          خدمه.......................................... يك نفر بعضا دونفر

-          وظيفه .......................................... جنگنده تهاجمي زميني

-          طول ..........................................۵۳/۱۵ متر

-          مقدار طول باند براي پرواز .......................................... ۶۰۰ متر

-          مقدار طول باند براي فرود..........................................۶۰۰ متر

-          وزن .......................................... ۹۵۰۰كيلوگرم خود هواپيما

-          موتور.......................................... دو موتور توربوجت تومانسکي آر-۱۹۵

-          حد اكثر سرعت .......................................... ۹۷۵ كيلومتر در ساعت ۸/۰ ماخ

-          رنج پروازي .......................................... ۲۵۰۰ كيلومتر

-          رنج دريايي..........................................۹۵۰ كيلومتر

-          سقف پرواز .......................................... ۱۰۰۰۰ متر

-          رنج حمله.......................................... ۱۲۵۰ كيلومتر بدون در نظر گرفتن تانكر هاي اضافي

-          سوخت گيري در هوا ......................................اين امكان را ندارد

-          سوخت داخلي ....................۳۵۰۰ ليتر كه با تانكر هاي اضافي به ۶۰۰۰ ليتر هم مي رسد

-          تعداد توليد .......................................... ۴۰۲ فروند

-          انواع..........................................۱۰ مدل

-     تسليحات.......................................... يک قبضه توپ دولوله ۳۰ ميلي متري با نرخ شليک ۳۰۰۰ گلوله بر دقيقه انواع راکت انداز ؛ راکت ها هدايت شونده ؛ موشکها هوا به سطح و هوا به هوا ؛ بمب هاي ليزري ؛ بمبهاي ضد نفر ؛ بمب هاي خوشه اي ؛ بمب هاي آتش زا ؛ بمب هاي شيميايي و ...

-          كشورهاي دارنده اين هواپيما :

o        جمهوري اسلامي ايران

o        روسيه

o        كره شمالي

o        بلغارستان

o        بلاروس

·         چك

·         عراق

o        گرجستان

o        قزاقستان

o        مقدونيه

o        پرو

o        اسلواكي 

o        تركمنستان 

o        اكراين

o        آنگولا

o        آذربايجان

 

نوشته شده توسط بهروز پایدار در شنبه بیستم آبان 1385 |

امروزه نيز هواپيماها نقش فرعى را در جنگها بازى مى كنند اما در ۱۹۳۹ حتى كسى نقش فرعى براى آنها قايل نبود. استراتژى آلمان مبنى بر جنگ برق آسا اين نظر را تغييرداد. هواپيماهاى اشتوكاوهاينكل آلمان كه داراى قدرت بمباران بسيار سريع و قوى بودند در نابود كردن قدرت دفاعى فرانسه و لهستان نقش مهمى بازى كردند. اما اين بار نقش بزرگترى توسط هيتلر براى آنها درنظرگرفته شده بود.

در ژولاى ۱۹۴۰ پس از شكست فرانسه، هيتلر ديگر برنامه خاصى براى نبرد نداشت. بنابراين به دنبال صلح با انگليس شكست خورده رفت اما چرچيل سرسختانه اين پيشنهاد را رد كرد.

براى هيتلر، با ۲۰۰ لشكر داراى روحيه عالى تنها يك راه باقى ماند عبور از دو ، كاله ودرياى مانش و ورود به انگليس.انگليس در اين زمان درخاك اصلى خود ازهرگونه نيروى دفاعى بى بهره بود.

۳۰۰ هزار سرباز بى ساز و برگ كه از عمليات تخليه دونكرك جان سالم به در برده بودند حتى سازمان درست نظامى نداشته وبجز آنها نيز نيروها اكثراً محلى، انتظامى و فاقد تجربه بودند. (انگليس اصلاً گمان نمى كرد كه به اين سرعت فرانسه از پا درآيد.)

اما ژنرالهاى آلمانى كه اكنون از سواحل فرانسه چراغهاى سواحل شرقى انگليس را مى ديدند به هيتلر تأكيد مى كردند با توجه به قدرت عظيم دريايى انگليس اين فاصله ۹۰ كيلومترى (خاك اروپا تا انگليس) غيرقابل عبور است. مگر آنكه تمام نيروى هوايى انگليس از بين برود و به جاى آن آلمان با قدرت هوايى كشتيهاى جنگى انگليس را از كانال مانش دوركند و آنگاه در پناه آتش توپخانه و هوايى حداقل ۵۰ لشكر آلمانى در جنوب انگليس پياده شوند.

اين نقشه متهورانه ازنظر هيتلر اجرايى نبود اما به هرحال تحت فشار ستاد ارتش آلمان و گورينگ دستور نابودى نيروى هوايى انگليس داده شد.

اين نبرد، در ۲ مقطع شدت گرفت ۱۰ ژولاى تا ۱۸ اوت و ۲۴ اوت تا ۲۷ سپتامبر.


حمله با ۴۶۷۰ هواپيما

در اوايل ژولاى، آلمان ۴۶۶۹ هواپيما مركب از ۱۳۹۰ بمب افكن، ۳۴۶ شكارى بمب افكن عمود پرواز و ۹۳۳ شكارى را در فرودگاههاى فرانسه، بلژيك و هلند مستقركرد.

اين هواپيماها انگليس را به شدت تحت ضربات خود قراردادند. ازجمله اينكه در ۱۵ اوت دست به حمله اى متمركز و مرگبار عليه بنادر و سواحل انگليس زدند.

دراين روز ۹۰۰ هواپيماى آلمانى با همين تعداد هواپيماى انگليسى درگير شدند كه نتيجه آن سقوط ۷۶ هواپيماى آلمانى و ۳۶ هواپيماى انگليسى بود.

درهمين زمان حملات به لندن نيز شدت گرفت كه طى آن هزاران انگليسى جان خود را ازدست دادند.

موج بعدى حملات در ۲۴ اوت آغاز شد و تا ۶ سپتامبر ادامه داشت. درحالى كه آلمانها تلفات سنگينى را متقبل مى شدند. انگليسيها نيز در اين مدت بشدت فرسوده شدند. (يك گزارش نظامى نشان مى دهد كه دراين زمان انگليس بشدت با كمبود خلبان روبه رو شده بود تا آنجا كه خلبانان بسيارتازه كار پشت هواپيماها مى نشستند.)

درطول ماه اوت به گفته آلمانها ۱۱۱۵ هواپيماى انگليسى ازبين رفت. حال آنكه به گفته انگليس اين رقم حدود ۵۰۰ دستگاه بوده است.

نبردهاى ماه اوت تا ۶ سپتامبر عمدتاً بردوش هواپيماهاى مستراشميت ۱۰۹ و ۱۱۰ آلمان، آشتوكاو هانيكل بود و انگليس نيز تنها متكى بر اسپيت فاير و هاريكن بود.


حمله ۱۵ سپتامبر

در ۱۵ سپتامبر آلمان آخرين حمله بسيار سنگين خود را به انگليس انجام داد.

دراين حمله ۳ هزار هواپيما تمام بنادر، فرودگاهها و هواپيماهاى انگليسى را موردحمله قراردادند. جنگ هوايى مذكور كه يك روز تمام طول كشيد منجر به سقوط ۵۶ هواپيماى آلمانى و انهدام دهها هواپيماى انگليسى بر روى زمين و ۳۰ هواپيما برروى هوا شد. اما نتيجه دلخواه آلمان به دست نيامد چرا كه انگليس براى آنكه قدرت ضدحمله خود را ثابت كند شب ۱۵ سپتامبر با دهها بمب افكن، بنادر غرب فرانسه را با كشتى هاى آلمانى لنگرانداخته، موردحمله قراردادند.

حملات هوايى آلمان به انگليس تا اواخر سپتامبر ادامه يافت و حتى دراكتبر ۱۹۴۰ دوباره تكرار شد اما آنچه انتظارمى رفت هرگز رخ نداد.


نتيجه نبرد

آمار تلفات هوايى ۲كشور دراين نبرد ۸۰ روزه بسيار سنگين گزارش شد (اگرچه هيچگاه دقيق اعلام نشد) گمان مى رود ۱۰۰۰ خلبان كشته و ۲ هزارهواپيما دراين نبردها ساقط شده باشند.

در ۱۷ سپتامبر ۱۹۴۰ هيتلر طرح حمله به انگليس را تا اكتبر و سپس تا ژولاى ۱۹۴۱ عقب انداخت و با وقوع حمله عظيم به روسيه در ژوئن ۱۹۴۱ اين طرح براى هميشه به بايگانى رفت.

چرچيل درباره از جان گذشتگى چندهزار خلبان انگليسى دراين نبرد مى گويد: هرگز درتاريخ جنگها، دهها ميليون نفر اينچنين مديون چندصد نفر نبودند.

واقعيت اين بود كه مقاومت چندهزارخلبان انگليسى به همراه حدود ۴ هزار هواپيمايشان سرنوشت جنگ (و تاريخ) را تغيير داد.

چرا كه اگر حمله به انگليس صورت مى گرفت، لازم نبود هيتلر براى رهايى از بن بست، ۵ ميليون سرباز آلمانى را در استپهاى پهناور روسيه به كشتن دهد.

نوشته شده توسط بهروز پایدار در دوشنبه پانزدهم آبان 1385 |